Żegnaj, Lejba.
Lwie.
Dostałeś list. Od Fridy.
Dziwne.
Czego chce?
Nie pozwoliłeś mi namalować twojego portretu.
Przesyłam więc swój. Bardzo za tobą tęsknię.
PIOTROGRÓD, MAJ 1917
Towarzyszu Trocki! Towarzyszu!
Czekam przy pierwszym wagonie, sądząc, że wolicie wygody,
ale wy jak prości ludzie.
Tędy.
Siedzieliście w Ameryce, towarzyszu, a tu po rewolucji.
- Tylko się zaczyna. - Towarzysz Lenin też tak twierdzi.
Szkoda, że nie każdy podziela nasze idee.
Wasze. Jestem jeszcze bezpartyjny.
Władza w ręce Rad!
Towarzyszu Trocki, wasze byłe i obecne mieszkanie.
Mamo. Dlaczego ona tak na nas patrzy?
Sierioża, proszę, mów po rosyjsku.
Witajcie, towarzyszu Trocki.
Jak u czarnych w Nowym Jorku.
Po rewolucji nikt nie będzie tak mieszkał.
- Gdzie walizki? - Tam.
Dzień dobry. Czy mogę mówić z panem Trockim?
Proszę nie nazywać mnie panem.
Aleksander Kiereński chciałby się z panem spotkać.
Minister Rządu Tymczasowego.
Zapewne pan wie.
O kruchej dwuwładzy panującej w Rosji.
O ile wiem, Rządowi Tymczasowemu jest wierna armia i żandarmeria.
Lubi was burżuazja.
Ale robotnicy was nie słuchają.
Absolutna prawda.
Nie cieszymy się autorytetem u robotników.
ALEKSANDER KIEREŃSKI ADWOKAT
I dlatego nie mamy wpływu na strajki, zamieszki i rozruchy.
Wpływ na nich ma tylko Rada Deputatów Robotniczych.
Samozwańcy!
Którzy chętnie słuchają tego wariata Lenina.
A on myśli tylko o władzy.
Dlatego Rady bojkotują i sabotują nasze inicjatywy.
Przepraszam, że wam przerwę. Czego chcecie ode mnie?
Czytałem niektóre pańskie dzieła. I widzę, że jest pan mądrzejszy niż Lenin.
A u robotników ma pan nie mniejszy autorytet.
Chcemy pańskiej pomocy w ograniczeniu przestojów w pracy.
A ja przyjechałem nie po to, żeby je ograniczać, tylko im przewodzić.
Lwie Dawidowiczu. Wszyscy chcieliśmy rewolucji.
Po ustąpieniu cara Rosja ma szansę.
Na cywilizowany, europejski rozwój. Na demokrację i parlamentaryzm.
Mieszkałem w Europie dłużej niż wy.
Widziałem demokrację i parlamentaryzm. Bzdury.
- Mają tyle swobód, co w caracie. - Lepszy jest niekontrolowany chaos?
Wiecie, czego chcę?
Posłać cały ten wasz świat do diabła.
Przejmę władzę w Piotrogrodzie.
I zakończę rewolucję, w skali światowej.
Nawet jeśli rozerwą mnie na strzępy.
I nie zamierzam dogadywać się z wami ani z nikim innym.
Panowie, na chwileczkę!
Panie Trocki.
MEKSYK, SIERPIEŃ 1940
Łączy nas co najmniej jedno.
Oboje widzieliśmy moją żonę nagą.
Nie popisujcie się, chłopcy. Cały świat widział mnie nagą.
Frank. Wejdź, poznaj gości.
To Frida Kahlo i jej mąż, Diego Rivera.
To nie tylko znani w całym świecie artyści,
ale też zagorzali socjaliści.
- Znowu miałeś rację, Leon. - Co do czego?
Mówił, że nie pozbył się pan jeszcze osobistych uraz,
ale wróci pan, żeby skończyć to, co zaczął.
Pan Trocki zapomniał pewnie dodać, że podważam 9 na 10 jego słów.
- Na tym opiera się nasza relacja. - Rozumiem.
Wrócę później, żeby nie znosić tych prowokacji.
Spokojnie, towarzyszu.
Niech ta zepsuta baba maluje portret Trockiego,
a my wypijemy tę ambrozję. Siadajcie!
Nie! Frido, nic z tego.
Nie namalujesz mnie w tym.
Leon! Ten strój ukazuje agresję! Jaskrawe barwy pasują do twojej duszy!
Jestem materialistą i w żadną duszę nie wierzę.
Przywykłeś rozkazywać, a nie słuchać!
Tak. Od zawsze.
I dlatego nigdy nie miał pan prawdziwych sojuszników.
Nawet Lenin pana nie zdzierżył.
Lenin zawsze mi zazdrościł.
Chciał mnie wymazać ze sceny politycznej.
Ale tak, żeby nie skompromitować się przed bolszewikami.
WIADOMOŚCI RADY DELEGATÓW ROBOTNICZYCH
Mimo że towarzysz Trocki nie jest bolszewikiem,
nasza partia rekomenduje go na członka Rady Wykonawczej.
Przypominam, że towarzysz Trocki
był członkiem Rady Delegatów Robotniczych jeszcze w 1905.
Ogromne doświadczenie.
Dla wielu z nas Lew Dawidowicz stał się symbolem pierwszej rewolucji.
Ale najważniejsze, że cieszy się nadzwyczajnym poważaniem robotniczych mas.
Lekceważenie takiego autorytetu byłoby co najmniej nierozsądne.
Towarzysze, wzywam do głosowania.
Kto jest za tym, żeby towarzysz Trocki
wszedł do ciała wykonawczego Rady Piotrogrodzkiej?
Dzień dobry.
- Żyd parchaty. - Nos garbaty!
- Która godzina? - Wpół do Żydzina.
Jego ostatnia.
Dziękuję.
- Dzień dobry. - Chleba nie ma.
- Zaraz... Tamta kobieta... - Był, ale już nie ma.
Towarzysze, kto jest przeciw?
Sierioża! Odejdźcie od niego!
- Lowa! Sierioża! - Mówiłem!
Gdzie masz czapkę?
Dziękuję, towarzysze.
Przeklęty Lenin.
Wychwala mnie, a w tym samym czasie jego sługusy mnie dyskredytują.
Dzięki.
Boi się utraty władzy, unika otwartego starcia.
Bo mnie lubią robotnicy.
Chłopców znowu bili w szkole.
Może nie trzeba było się wiązać z bolszewikami.
Tyle nienawiści.
Są popularni wśród robotników.
W szkole nie ma robotników. Są dzieci sklepikarzy i kupców.
Kiedy będę rządził, nie będzie sklepikarzy ani kupców.
Znowu nie dali mi chleba.
Proszę. Dopóki się nie ułoży, weź go.
Przestań się wygłupiać, bo nigdy nie skończę.
Nie mam dużo czasu. Leon!
Od kiedy to przejmujesz się czasem?
Nie przyjechałaś tu po to, żeby malować.
Prawda?
- Zabawny z pana człowiek, Rivera. - Dlaczego?
Podobno gościł pan Trockiego trzy lata temu,
a on przespał się z pańską żoną.
Nie wierzę plotkom, ale...
Miłość, jak talent, nie może należeć do jednego.
Trocki pana zdradził, a pan przywozi mu żonę?
Senor Jacson!
Tak poważnie pan wygląda. Dlaczego?
Rozmawiamy o pojęciu zdrady.
Pani mąż mówi, że jest kołtuńskie, a nawet burżuazyjne.
To proste, Jacson. Skoro nie ma prywatnej własności,
a wszystko jest dostępne,
nie ma potrzeby zaborczości.
I zdrada staje się niemożliwa.
W moim wymarzonym świecie istnieje wierność.
Brawo! Brawo!
Skoro słowo „wierność” pana bawi,
a „zdrada” to niby burżuazyjne uprzedzenia,
proszę opowiedzieć... o Nikołaju Markinie.
Co to za Markin? Leon.
Człowiek z przeszłości. Jeden z wielu.
Dzień dobry.
Tak...
Cóż mogę powiedzieć... Dam panu za niego 25 rubli.
A jak pan ładnie poprosi, to i 26.
Zawsze może pan iść do Mendla na Litejnej.
Usłyszy pan „22” i wróci do mnie.
- Niech pan da pieniądze. - Witaj, stary!
Kola! Dawno cię nie było. Zacząłem się martwić.
- Co tak stoisz? Kola przyszedł. - Nie bój się, wujku.
Znasz nas. Honorowi, prawi, sprawiedliwi.
- Wszystko? - Jak w aptece.
Możesz już oddychać.
Idziemy.
- Niczego się nie boją. - Błagam.
Przynajmniej ulica spokojna.
Nie zrobią ze mną tego, co z Feldmanem.
Którego zabili.
Pańskie 26 rubli.
Szurowicz nigdy nie kantuje. Nawet, kiedy go okradają.
Podnieś.
Nie rzucaj się!
A teraz podnoś.
Hej, śmiecie!
- Zabłądziliście? - O co chodzi, bracia?
- Możemy się podzielić. - To mój teren.
Nie trzęś kolanami. Zbieraj pieniądze.
Szurowicz to kutwa. Więcej nie da. No już.
- Dziękuję. - Za „dziękuję” nic nie kupi.
Pięć rubli. Chłopaki się zabawią.
Zaraz.
- Szlag. - Chwila!
Czy to... To twoje?
Tak.
Jesteś Trocki!
Chłopcy, to Trocki! Masz. Daruj, nie poznałem.
Podacie mi rękę, towarzyszu? Proszę.
Nikołaj Markin.
Lowa! Wychowałem się na twoich pracach. Dobrze piszesz!
Jak to było? Dyktatura proletariatu.
Wszystko ma być honorowe, prawe, sprawiedliwe...
Szkoda tylko, żeś Żyd.
Po rewolucji nie będzie ani Rosjan, ani Żydów, towarzyszu Markin.
Obraziłeś się? Bez urazy.
Żyd, co nie? A taki człowiek!
A ty co? Weź sobie.
Posłuchaj.
Jak czegoś trzeba, powiedz tylko.
Dziękuję.
- Nie rozumiecie? Zostawcie go! - Wpół do Żydzina.
Czego nie rozumiecie?
Nie mam wolnych miejsc.
Ile razy mam mówić? Idźcie już.
Natalio Iwanowna.
Ostatnio dla was zabrakło.
Proszę, zaległe bochenki i za dziś.
Trzeba było mówić, że znacie Nikołaja.
Kronsztadzcy marynarze mają pełne zaufanie do towarzysza Trockiego.
I żądamy, żeby bohater 1905 roku
został członkiem Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Chłopskich.
Kto jest za tym, żeby Lew Trocki został członkiem Rady?
Dziękuję.
Nie mogę patrzeć, jak podajesz rękę Leninowi.
W polityce nic na szybko. Lenin przewodzi bolszewikom.
Potrzebuję ich, więc unikam starcia.
- A czemu do nich nie wstąpisz? - Na razie nie ma miejsca dla dwóch.
Co?
Daj. Najpierw zdyskredytuję Lenina.
A potem zajmę jego miejsce na czele partii.
Ciekawa ta polityka. Jak u psów.
Wąchają tyłki, a potem się gryzą.
Lenin dobry chłop. Co was różni?
Świat. Cały świat.
ROSYJSKIE WOJSKA ATAKUJĄ!
KLĘSKA OFENSYWY KIEREŃSKIEGO
NAPIĘTA SYTUACJA W PIOTROGRODZIE
PÓŁ MILIONA OSÓB POPARŁO BOLSZEWIKÓW
SOCJALIŚCI OSKARŻAJĄ BOLSZEWIKÓW O SPISEK
ŻĄDANIA USTĄPIENIA RZĄDU TYMCZASOWEGO
ZWYCIĘSTWO KORNIŁOWA
Dowodzi pan jedną z ostatnich zdatnych do walki jednostek.
Inni cofają się w panice,
a pan nie tylko utrzymał pozycje,
ale i wziął do niewoli Austriaków.
Chętnie służę ojczyźnie.
Chcę pana mianować ministrem wojny.
Dam tyle jednostek, ile pan zechce.
Żeby powstrzymać tę przeklętą niemiecką ofensywę.
Szumne słowa. Tylko kto do tego dopuścił?
Już mówię. Pan. Bał się pan pobrudzić sobie rąk.
Niech pan nie przesadza.
Jestem cywilem. A problem dotyczy armii.
Chodźmy.
Pokażę panu cywilną władzę.
Proszę spojrzeć. Agitator bolszewików.
Partii, którą się toleruje i pozwala jej na druk odezw.
Oto, co rozdawał żołnierzom. Niech pan czyta.
„Nie ma Niemca ani Rosjanina. Jest robotnik i wyzyskiwacz.
Odrzućcie karabiny, strzelajmy do oficerów.
A nie do siebie nawzajem”.
A potem moi ludzie idą w bój!
A pan, przeklęty liberał, nic z tym nie robi.
Nie chcę wtrącać kraju w krwawy chaos.
Ognia!
Jedyne, co pozwoli uniknąć chaosu, to właśnie to.
Przyjmę pańską propozycję. Pod jednym warunkiem.
Żeby pan w Piotrogrodzie pozbył się na dobre bolszewików,
którzy rozsadzają moją armię od środka.
To prawda. Nie można dopuścić ich do władzy.
- Poczekam na naruszenie prawa... - Po co?
Jeśli znowu znajdę to u swoich ludzi,
to daję słowo, ruszę na Piotrogród.
Osobiście powieszę tych, którzy to drukują,
a potem tych, którzy im na to pozwalają.
Żegnam.
Wstępujcie do bolszewików! Tylko oni mają dokładny plan działania!
Naprawdę chcesz być bolszewikiem?
Jedno Leninowi przyznam.
Przebył długą drogę od nienawiści do miłości mas.
- Kogo ja widzę? - Tata, mama!
- Byliśmy na strzelnicy! - Naprawdę?
- Strzelałem z nagana! - Zuch. Daj im na cukierki.
Dziękujemy.
- Marynarze pozdrawiają Żydów! - Doceniam wasze wysiłki.
Ale gdy proszę, żeby odebrać dzieci ze szkoły,
to znaczy odebrać, a nie strzelać z nimi z nagana.
Co z tobą? Poszliśmy na strzelnicę, no i?
- Mężczyzna musi znać się na broni. - Ja się nie znam. To kim jestem?
To nie należy do sfery moich zainteresowań.
Spokojnie.
- Nie martw się. Nauczę cię. - Zabierz rękę.
- Czas na mnie. - Iść z tobą?
Nie zrozumiał. Odprowadź Natalię i dzieci do domu.
Powiedziałem coś nie tak?
Idziemy?
Wstępujcie do bolszewików! Mają dokładny plan działania!
- Skąd pochodzisz, Kola? - Ja? Spod Penzy.
Ze wsi Ruski Syromas.
No co? Nazwa wzięła się od rzeki Syromas.
Jest też Tatarski Syromas.
A ulice to Pierwsza Syromaska, Druga Syromaska...
Nie można się zgubić.
To daleko od morza, a ty w marynarce?
Dostałem powołanie i tyle.
Ale podoba mi się. Lubię sztormy.
A wcześniej pracowałem w biurze.
Nie uwierzy pani. Piłem z nudów.
Czemu mam nie wierzyć?
Kto ostatni, ten burżuj!
- Dziękuję za odprowadzenie. - Mogę dalej.
Pójdziemy już sami, dzięki, Kolo.
RADA PIOTROGRODZKA, LIPIEC 1917
Towarzysz Trocki.
Tak.
Nie rozumiem cię.
Czego konkretnie nie rozumiecie?
Konkretnie to nie rozumiemy, co w ogóle robisz przy rewolucji?
Budujemy sprawiedliwy świat dla robotników i chłopów.
A ty? Inteligent z ciebie.
Tak jak z Władimira Uljanowa Lenina.
- No i? - Nie, mylisz się, Trocki.
Lenin jest jak ikona w świecie bez Boga.
A z ciebie co za ikona? Jesteś Żydem.
Zbudujemy nowy świat. Dla każdego.
Nie. Nie budujemy go dla wszystkich.
Lowa!
Postanowiłem zaczekać na brata. No i się doczekałem.
Nie wściekaj się na mnie, co?
Mam głupi język. Najpierw gadam, potem myślę.
Nie jestem bystry, ale całym sercem za tobą.
Całym sercem, mówię ci.
Napijemy się?
Wiesz co... Myśl, co tam chcesz.
Ale jesteś moim przyjacielem.
Chociaż Żyd.
Dla ciebie podrzynałbym gardła. Dla honoru, prawości...
Sprawiedliwości, wiem. Nikołaj, ja...
Będę potrzebował twojej pomocy. Twojej i twoich kolegów w Kronsztadzie.
No jasne! Lowa, bracie mój! Zrobię, co mogę.
Bywaj.
Towarzysze! Czerwoni marynarze Kronsztadu!
Burżuazyjni ministrowie wciągają Rosję w błoto wojny.
Aresztują naszych towarzyszy i posyłają do więzień.
Tymczasem sytuacja ludu nie jest lepsza
niż za krwawego Mikołaja. Czy nie tak?
Tak!
Jak długo mamy cierpieć?
Do diabła z ministrami! Władza dla bolszewików!
- Tak! - Niech żyje czerwony Kronsztad!
Sława i chwała rewolucji!
Na Piotrogród! Pokażmy burżujom, kto tu rządzi!
Idźcie! Niech was usłyszą!
Idziemy!
Dosyć cierpień!
Niech żyje Lenin!
Niech żyje partia bolszewików!
Wypuścimy braci z więzień!
Chodźmy.
Co tam się stało?
Aleksiej, uciekaj!
Obywatele więźniowie. Wolność!
Jak to uwolnili osadzonych?
Kto za tym stoi?
Jasne.
PRECZ Z RZĄDEM TYMCZASOWYM!
Mamy prawne uzasadnienie. Proszę wydać rozkaz.
Aresztować przywódców bolszewików za próbę przewrotu państwowego.
W pierwszej kolejności Lenina.
Najnowsze wiadomości!
Kozacy zdławili bunt marynarzy! Przywódcy bolszewików uciekli z miasta!
Najnowsze wiadomości! Przywódcy bolszewików uciekli z miasta!
Kozacy zdławili bunt marynarzy!
Przywódcy bolszewików uciekli z miasta! Najnowsze wiadomości!
Nie spałeś?
Spakowałaś walizkę?
Nie bój się.
Okazało się, że tę podłą prowokację zaplanowali bolszewicy.
Na szczęście udało nam się udaremnić ten cios w plecy.
Wydałem rozkaz natychmiastowego aresztowania
wszystkich przywódców bolszewików,
ale tchórzliwie uciekli.
W tym ich przywódca, Uljanow Lenin. Dlatego chcę coś ogłosić.
Proszę o uwagę.
Jak wiecie, nigdy nie ukrywałem sympatii dla partii bolszewickiej.
A teraz, kiedy jej przywódcy opuścili
setki tysięcy robotników, żołnierzy i marynarzy,
nie mogę stać z boku.
Proszę mnie uznać za bolszewika.
- Co on robi? - Stawia nas pod ścianą.
Oświadczam, że brałem udział
w przygotowaniach do wczorajszych wydarzeń.
Niczego nie żałuję i nie zamierzam uciekać.
Skoro tak, trzeba pana aresztować. Brać go!
Zwycięstwo będzie nasze.
Bo z nami jest prawda.
- Trocki bohaterem rewolucji! - Właśnie!
Trocki! Trocki! Trocki!
Nataszo, wszystko będzie dobrze. Kocham cię.
TROCKI ARESZTOWANY
Świetna rozprawa z bolszewikami, panie Kiereński.
Pozwoliliście im uciec, a macie tylko jednego, całego i zdrowego.
Nie wie pan, co się stanie, jeśli go rozstrzelamy.
- U mnie... - Mam to gdzieś!
Jeśli wieczorem będzie żył, idę na Piotrogród.
I postawię pod ścianą was obu.
No i co? Koniec z tobą, Żydku.
Myślałeś, że pogrzejesz się tu, a za miesiąc, dwa
i Kiereński cię wypuści? Nie.
Korniłow idzie na miasto. Nie będzie mu cię żal.
I pierwszego powiesi cię na latarni.
Natasza. Natalio Iwanowna...
- Nie... - Nikt się nie spodziewał!
Trzeba było coś wymyślić!
Zrozum... Więzienia chroni pułk kozaków.
Kola, proszę... Wymyśl coś!
Pomóż mi, błagam!
Dobra!
Dosyć. Nie wychodź z domu.
Jeśli nie wrócę, wyjedźcie z miasta.
Koledzy! Po co taka powaga?
Mam pytanie do waszego szefa. Tylko jedno.
To rezydencja premiera Rządu Tymczasowego.
- Ty co? - Bez przepustki nie puszczę.
Przepustka?
Miałem ją...
Gdzie... Miałem ją.
Ładne buty.
Ostrożnie.
Stój!
O co chodzi? No co, koledzy?
- Co się stało? - Chciał tu wejść.
Aresztować.
Można i tak, ale mam wiadomość od gen. Korniłowa.
Przepuścić.
Nie jestem zbyt bystry, towarzyszu Kiereński.
Otrzyj się.
Ale nawet ja widzę, że krucho z wami.
Wiecie o tym. Dlatego macie taką szarą cerę.
- Źle śpicie? - Do rzeczy.
Co tu gadać? Korniłow może tu być jutro.
Najpierw powiesi bolszewików, a potem was.
Uwolnijcie Trockiego. To pomogę wam ocalić skórę.
Wiesz, że ten twój Trocki chce nie tylko wolności,
ale też uzbrojenia robotników?
No jasne. A kto pójdzie na Korniłowa?
Armia? W życiu. To proste, towarzyszu Kiereński.
Robotników na Korniłowa poślą tylko bolszewicy.
A z nich w mieście jest tylko Trocki.
Dobrze.
A jakie mam gwarancje, że uzbrojeni robotnicy nie ruszą na rząd?
Żadnych.
Nasz administrator magazynu był jak niedźwiedź.
Przepraszam. Jak palnął w japę...
Znaczy się w twarz, widziało się gwiazdy.
Stracił rękę na wojnie.
Od niemieckiej miny.
- Straszne. - Nie.
Wrócił i zrobił sobie nową. Drewnianą!
Mówią, że taki wariat, że walił też tą sztuczną ręką.
Poza tym porządny chłop, swój.
Lowa!
I co, poszli do łóżka?
Nie dbam o to. Chcę wolności. Dla każdego.
We wszystkim.
To nie tylko słowa, Jacson.
A Korniłow do Piotrogrodu nie doszedł.
Dzięki strachowi Kiereńskiego i pomocy Markina
stanąłem na czele pięciotysięcznej robotniczej armii.
To Frida?
To Rewolucja.
I oni.
Rozstają się...
Rozstają się, ale wciąż się kochają.
- Leon, muszę z tobą porozmawiać. - Ciekawe.
- Potraktuj moje słowa poważnie. - Jestem bardzo poważny.
Leon.
Legenda Trockiego jest nieśmiertelna, ale ty nie.
Mogę zapłacić za nowe dokumenty.
Pojedźmy tam, gdzie nikt cię nie znajdzie.
Natalię też możemy zabrać.
Czemu każdy oddziela mnie od legendy Trockiego?
Nie ma tej legendy bez mnie. Nie ma.
Gdybym uciekł, zdradziłbym sam siebie.
A nie jakąś postać z bajki.
Sam twierdzisz, że zdrada to przesądy.
Nie tak powiedziałem.
Powiedziałem, że w świecie, o którym zawsze marzyłem,
nie będzie miejsca na zdradę.
Ale żyjemy na tym świecie, prawda?
ROSJA, 1918
Biali już wzięli nogi za pas.
A na brzegu stała stodoła.
Długa. Na jakieś sto metrów!
Moi chłopcy się rozproszyli i poszli wzdłuż stodoły.
Towarzysze!
No i biegniemy obok tej stodoły, a tam...
No co tak zamilkliście?
Towarzyszu Fiedotow. Mówcie dalej.
Jak mówiłem... Biegniemy...
- A tam... - A tam?
Cztery gniazda karabinów maszynowych.
Tak? Towarzyszu Rakicki.
Tak, panie... towarzyszu przewodniczący Rady.
Biali zostawili w stodole cztery karabiny.
Wasz oddział, Fiedotow,
powinien był być skoszony jak trawa.
Pozwólcie wtrącić, Lwie Dawidowiczu...
Żołnierze przeciwnika nie wykonali swojego zadania.
Nie strzelali...
I wyszli do was. Z rękami w górze.
Właśnie tak. Z zamiarem przejścia...
Wyszli do was. Nie do Fiedotowa?
Zadałem pytanie.
Zgadza się. Wyszli do mnie.
Były carski oficer. Specjalista wojskowy.
W lojalność którego wszyscy wątpiliście.
Sprawdził stodołę. Zrobił to, co powinniście byli zrobić wy, Fiedotow.
Wasza brawura...
Arogancja... Niedbalstwo...
mogła kosztować życie wszystkich żołnierzy.
Tak? No proszę!
Jak wróg wali z armat, to po Markina.
A jak świętują wygraną, to bez Markina. Trzymaj.
Lowa. Moja ty głowo złota! Ty łbie kędzierzawy!
Co za plan! Zniszczyć działa!
- Jak zobaczyłem go pierwszy raz... - Towarzysze!
Wypijmy.
Za bohaterów...
którzy nie dożyli tych czasów.
Co za łeb, Lowa! Co za łeb!
Lowa! A ty dokąd?
Pilna depesza. Moskwa, Lenin.
Zamierzam wykorzystać sukces.
Zaatakować garnizon w Pianym Borze.
Wcześniej unieszkodliwiłem artylerię nabrzeżną
siłami grupy dywersyjnej pod dowództwem Markina.
Kropka. Trocki. Wysłać natychmiast.
Towarzyszu przewodniczący. To stara linia, nie mam nowych szyfrów.
Jeśli to przechwycą, już po Markinie.
Wysłać.
Czego chcesz? Po co przyszedłeś?
Czemu mi to zrobiłeś, bracie?
Z Natalią do niczego nie doszło. Nie mogło.
To nie miało z nią nic wspólnego. Nigdy nie byłem zazdrosny.
- No to czemu? - Czemu?
Poznaliśmy się, kiedy byłem upokorzony.
W najgorszym okresie życia! Widziałeś, jaki byłem... żałosny!
I zapamiętałeś mnie jako przestraszonego inteligenta.
Z trzęsącymi się kolanami, którego trzeba chronić!
Którego można protekcjonalnie poklepywać po ramieniu.
A byłem przewodniczącym Rewolucyjnej Rady Wojskowej!
Świętym bóstwem! Demonem! Którego bali się wszyscy poza tobą!
To ma znaczenie? Byłem ci przyjacielem.
Robiłeś ze mnie człowieka.
A tak nie wolno. Nie wolno.
Człowieczeństwo nigdy nie wygrywa wojen.
Tylko przegrywa.
Bądź zdrów... bracie.
Tekst: Artur Wierzchowski